piątek, 12 października 2012

Deformacje parkietów: łódkowanie, krawędziowanie

Łódkowanie jest to odkształcenie się całej płaszczyzny klepek lub desek. Rozróżniamy łódkowanie wklęsłe lub wypukłe. Częściej spotykane jest wklęsłe. Krawędziowanie to odkształcenie tylko długich krawędzi klepek, przy czym środek elementu pozostaje poziomy.

Bezpośrednią przyczyną łódkowania jest różnica wilgotności pomiędzy
górną i dolną płaszczyzną klepek, czy też desek. Jednak problem jest bardziej skomplikowany i zależy od wielu innych czynników np. stosunku grubości do szerokości elementu drewnianego, układu słojów, gatunku drewna, wilgotności podłoża i powietrza, rodzaju zastosowanego kleju, rodzaju wykończenia powierzchni podłogi, wielkości elementów, itp.

Stosunek grubości do szerokości elementu

Przyjmuje się, że bezpieczna wartość powinna wynosić 1 : 4. Przykładowo deska o grubości 20 mm powinna być nie szersza niż 80 mm. Jeżeli stosunek ten przekroczy wartość 1 : 8, to element zawsze się odkształci, czyli wyłódkuje. Dotyczy to elementów z litego (masywnego) drewna. Elementy wyprodukowane jako warstwowe, gdzie warstwę dolną (montażową) stanowią lamelki w układzie poprzecznym lub sklejka są podatne na łódkowanie w bardzo minimalnym stopniu z uwagi na krzyżowy układ warstw. Układ taki pozwala na wzajemną niwelację pomiędzy warstwami, a takich warstw np. w sklejce bywa nawet kilkanaście. Układ warstwowy pozwala na bezpieczne produkowanie desek o szerokości niejednokrotnie przekraczającej 250 mm, co przy desce litej jest niemożliwe, chyba że będzie miała grubość co najmniej 5 cm. Z powyższego wynika, że sposób myślenia – najlepsza deska to deska lita – jest błędny.

Rodzaj wykończenia powierzchni podłogi

Najpopularniejsze wykończenie podłogi lakierami w normalnych warunkach jest korzystne i zalecane, lecz przy zmianach wilgotności potęguje łódkowanie, gdyż nie jest w stanie zabezpieczyć przed wnikaniem wilgoci, ale utrudnia przepływ wilgoci oddawanej przez drewno do atmosfery. W warunkach , gdzie mogą wystąpić różnice wilgotnościowe, zdecydowanie lepiej jest zastosować powłokę olejową lub olejowoskową, dającą możliwość tak zwanego „oddychania”, czyli przepływu powietrza bez deformacji powłoki.

Wielkość elementów podłogowych

Im element większy, a szczególnie szerszy, tym bardziej podatny na łódkowanie. Wspomniany już współczynnik grubość- szerokość 1 : 4 jest najbardziej bezpieczny. Obecnie, z uwagi na lepszą, nowocześniejszą technologię przygotowania drewna do wyrobu elementów podłogowych, także stosowanie coraz to nowocześniejszych klejów o dużej wytrzymałości i dużej elastyczności dopuszcza się współczynnik g-s 1 : 6. Wtedy dopuszczalna bezpieczna szerokość elementu (deski) o grubości 22 mm. zwiększa się do 130- 140 mm, a grubości 15 mm do 90 mm. Elementy szersze powinny być produkowane jako deska warstwowa.

Prawidłowy montaż podłogi

Do montażu elementów szerokich należy stosować kleje poliuretanowe dwu i jednoskładnikowe oraz polimerowe. Nie zawierają one wody ani rozpuszczalników, nie powodują zatem zawilgocenia elementów, po 2 dniach osiągają pełną wytrzymałość. Jednak do wykończenia trzeba przystąpić dopiero po 2 do 8 tygodni. Czas ten potrzebny jest do stabilizacji drewna (dopasowanie się do otoczenia). Przy klejeniu desek szerokości 100 mm i więcej, niezależnie od wytrzymałości podłoża betonowego należy zastosować matę rozprężną (wiskozową lub gumokorkową), w celu zredukowania sił ścinających i odrywających. Takie maty należy stosować też wtedy, gdy podłoże ma zbyt małą, niewystarczającą wytrzymałość.

Mikroklimat pomieszczeń w czasie użytkowania

Utrzymanie prawidłowego mikroklimatu pomieszczeń w czasie użytkowania jest koniecznym i podstawowym obowiązkiem użytkownika podłogi. W warunkach klimatu naszego kraju jest to: wilgotność powietrza w przedziale 45 – 65 %, przy temperaturze 18 – 22oC. Wtedy drewno znajduje się w równowadze higroskopijnej i nie „pracuje”. Aby te warunki utrzymać w okresie grzewczym (zima), należy pomieszczenia odpowiednio nawilżać. Nie wolno nowej podłogi zakrywać folią, resztkowa wilgoć zbiera się wtedy podłogą a folią, powodując podnoszenie się krawędzi klepek (krawędziowanie). Do zabezpieczeń używać papier lub tekturę falistą. Folia może być użyta w krótkim czasie.
                                                                                                                    Jery

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza